6.45

Ne kadar sevilir bir adamın kirpik uçları?

insanın gerçekten canının yandığını hissetmesi çok garip (canım yanıyor ne kadar basit bi cümle ama hissettiğim anlamsız hiçbişeyolmazken canının yanması hissini anlatıcak diğer kelime ciğerlerimle birlikte kalbimide sikiyolar olurdu heralde. Aslında canım yanıyor cümlesi yerine konabilecek daha çok dikkat çekici kelimeler buldum ama canım hala yanıyor işte)

tanrı olmak çok mu çekici ?

büyümek sana yaramadı koçum 2 bira kap gel

gerdim kollarımı sana doğru, ruhum sana susamış, tıpkı kavrulmuş bir diyar gibi… yükselttim ruhumu senin için, göster bana nasıl geleceğimi.

501

İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiçbir fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa.Bende bir eksiklik vardı belki de . onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi.

Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki

İnsanlara çok fazla şey öğretildiğini düşünüyorum.

"Kitlelerin ahmakları zengin kahramanlara dönüştürdüğü bir dünyaya gidiyoruz. böyle geldik böyle yaşamaktayız. bu yüzden ölmekteyiz, bazıları çabalıyor..diğerleri tanrı’ya sığınmış; bu gece kadehimi aldırmayanlara kaldırıyorum."

— Charles Bukowski (via dorukkemal)

Herkese koşarken açıkta kalırdı öldürülmeye en açık,
en savunmasız yanlarım. Nereme bıçak saplanırdı
bilmezdim, ama hep yersiz kanayan o zavallı saçlarıma
dostluklara gölge düşürüyor, diye kızardım…Umudu
ürkütüyor diye yaralarıma kızardım… Ben en çok beni
yaralayanlara koşar; bir suç, bir yanılgı varsa,
çoğunu omuzlamak için kendimden vazgeçerdim…
Sırf sevgiler bitmesin, sırf hayatın sevinci
gölgelenmesin, dostlukların son günü gelmesin diye
üstüme alırdım bütün günahları, bütün yanılgıları,
geçmiş ve gelecek bütün kötülükleri .

şöyle ki ;

bu boktan insanlara tahammül edemiyorum

Tanrı’nın neyi niçin yaptığına aklımız ermezmiş bizim, öyle diyorlar. Senin adına konuşan ne çok insan var Tanrım, hiç dikkatini çekti mi ?